Ծանոթացա մաթեմատիկայի առարկայական չափորոշիչի հետ։ Ուզում եմ նշել, որ տեքստում՝ հայեցակարգում և ընդհանուր բովանդակությունում վրիպակները շատ -շատ էին, երևում էր, որ արագ գրված փաստաթուղթ է, որը ստեղծելուց հետո երկրորդ անգամ չեն կարդացել, առավել ևս՝ սրբագրել, խմբագրել։
Տեղ-տեղ երևում էին նաև, որ աշխատել են առանձին մասնագետներ՝ ընդհանրական և միասնական աշխատանքը չէր երևում․․․

Սկսեմ առավելություններից.
1-4-րդ դասարաններում անդրադարձել էին երկրաչափություն առարկային, կոտորակներին՝ մասերին,  որը շատ կարևոր քայլ է մաթեմատիկայում։ Կարևոր էր նաև, որ բազմանիշ թվերի հետ սկսել էին գործ ունենալ արդեն իսկ 3-րդ դասարանում։ Մյուս կարևոր բաղադրիչ էր նաև թվերի հետ հաշվարկներում սահմանափակումներ չդնելը, քանի որ երեխան կարող է հաշվել ինչպես մինչև 10-ը, այնպես էլ՝ 100-ը, 1000-ը, 10․000-ը, 100000-ը և այսպես շարունակ։
Առանձնացրել եմ այն հատվածներն ու արտահայտությունները, որոնք ինձ համար ունեին պարզաբանման կարիք և կային մի շարք անհամաձայնություն ունենալու առիթներ։
Մաթեմատիկական կրթությունը մարդու անհատականությունը, մտավոր ու ստեղծագործական պոտենցիալը ձևավորող կարևոր միջոց է:
Այս կետով ի՞նչ նպատակ և խնդիր էր դրված մաթեմատիկայում, բովանդակության մեջ չէր երևում։
Մաթեմատիկայի խնդիրը, առանձնահատկությունը որպես գիտական ուղղություն  պետք է լինի գտնել կապը հենց կյանքի հետ։
 
2. Վերացարկում և կոնկրետացում -չկարողացա կապ գտնել այս երկու բաների միջև։ Գուցե՞ սխալ բառ է ընտրված։
1. Խնդրի ընկալում, լուծում
2. Վերացարկում և կոնկրետացում 
3. Դատողություն, կենսունակ փաստարկների կառուցում, ապացույց 
4. Ռեֆլեքսիա _սա նույնպես ինձ համար անհասկանալի էր, բովանդակությունում անդրադարձող կետերը չգտա
5. Գործիքների ընտրություն և հաշվողական ռազմավարություն 
6. Ներկայացում 
7․ Հաղորդակցում
 8. Հետազոտական աշխատանքներ, նախագծեր
 
Մաթեմատիկան որպես առարկա բաժանված էր այս կետերով։ Ինձ համար որպես ուսուցիչ պետք է խոստովանեմ, որ բավականին դժվար էր ընկալել այս բաժանումն ու հասկանալ կետերի տրամաբանությունը, հասկանալի լինելը։
 
Մաթեմատիկան առաջացել է բնության  և մարդկության մեջ ու այս ձևակերպումներով մի տեսակ հեռացնում է մաթեմատիկան հենց բնությունից, մարդուց,  դարձնում անկենդան։ Այս կերպ շատ ավելի բարդ է կառուցել աշխատանքը երեխաների հետ, ձևական է ու միայն տեսական։
 
Թվեր, թվային համակարգ
Առաջին մակարդակում կարևոր եմ համարում ծանոթացնել և ցույց տալ թվերի կապը մարդկության զարգացման հետ, թվային համակարգերի առաջացման պատճառներն ու դրանց կիրառումը, ընդունումը մաթեմատիկայում, հակառակ դեպքում մաթեմատիկան դառնում է պարզապես անկենդան և անհրապույր մի առարկա, որտեղ պետք է պարզապես անգիր սովորել ու վերջ։ Այս բաժնում կապը կենդանի մաթեամտիկայի հետ շատ էիչ էր։ Առաջարկում եմ նաև ծանոթացնել  հնագույն հաշվողական  համակարգերին, օրինակ նույն մեթալ թվաբանության մեջ հենց հնագույն համակարգեերն են օգտագործվում, որն ի դեպ 4-5 տարեկաներն ավելի լավ են ընկալում, քան մեծահասակները։
 
 
Հավանականությունների տեսություն (ՀՏ) — այս բաժնում ներառված չէին  վերջնաարդյունքները, նշանակում է, որ չենք կարևորում դրանց իմանալու ամենատարրական՝ ալգորիթմական եզրահանգման գալը։
Մաթեմատիկական տրամաբանություն (ՄՏ)  — առաջարկում եմ հանել այս բառակապակցությունը, որովհետև տրամաբանությունը ցանկացած դեպքում է և այն չի կարող լինել մաթեմատիկական կամ էլ պարզապես մեկ այլ, տրամաբանությունը մեկն է լինում որպես այդպիսին։
 
Կոմբինատորիկա (Կ) — կարծում է այս բառը տեղին չէ, պարզաես վերցված է նախորդ դասագրքերից և կարևորված անհասականալի պատճառներով, կարիք կա այն բացելու, առանձնացնելու և կարևորելու։
 
. Հատվածի չափումը (չափամիավորով): — չափամիավորն ինչպես է ընտրում, ինչի մասին է խոսքը, չի հասկացվում ։
 
Կոորդինատներ, վեկտորներ — ուրախացրեց այս փաստը, որ հենց կրտսեր դպրոցից սկսած կարող է երեխան պատկերացում ունենալ կոորդինատների մասին, քանի որ յուրաքանչյուր առարկա, իր կամ էլ հենց պարզապես մարդը ունի իր տեղանքում գտնվելու կոորդինատները, որը կարևոր փաստ է տեսնել և կապ գտնել տեղանքի, գտնվելու վայրի հետ։ Պարզապես պետք է այն ավելի պարզ իրավիճակներում կիրառել, նշված թեմայում անդրադարձը միայն տեսական մասով է ներկայացված, որի վերջանարդյունքն էլ կրկին փաստում էր դա։ Կարիք կար այն ձևակերպելու, ձևափոխելու։
 
Հնգանկյուն, հնգաթև աստղ — հնգանկյան գաղափարը հնգաթև աստղի հետ համեմատելով կխանգարի տարածական պատկերացմանը երեխայի մոտ, դրանք իրականում տարբեր պատկերներ են։ Որպես երկրաչափական պատկերների շարունակությունը կարող էինք վերցնել միայն սովորական հնգանկյունը, որտեղ ավելի հեշտ կկողմոնորոշվի երեխան. ի՞նչ պատկեր է և ինչո՞ւ է այդպես ստացվել։
 
Տարածաչափությունում  եմ, որ ոչ միայն ճանաչի տարածական երկրաչափական պատկերները, այլ նաև կարողան իր շրջապատում գտնել նման պատկերները, օրինակ՝ ծառի բույնը, որ պատկերն է, սեղանը, աթոռը և նկան այլ շրջապատող առարկներ և իրեր․․․
Վերջնարդյունքների — ամենուր գործածվում է վերջնաարդյունք բառը, կարծում եմ ավելորդ է  այն որպես բառ, քանի որ արդյունքն անընդհատ կարող է ավելանալ սովորողի մոտ, իսկ վերջնաարդյունքը ենթադրում է, որ այն վերջնական է ու դրանով պետք է սահմանափակվել, ուսումնական գործընթացում սահմանափակումները միշտ էլ տանում են դեպի փակուղի։
Առաջարկ՝ փոխարինել  հիմնական հմտություններ և կարողություններ արտահայտություններով։ 
 
 
 
շարունակելի․․․