Շունը, որը հաչալ չգիտեր․․․

Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրում Աղայանական-ռոդարաիական օրերն են։ Սովորողները ծանոթանում են Ռոդարու հեքիաթների հետ և հորինում հեքիաթների համար ավարտ։

Այս անգամ ծանոթացանք Ջաննի Ռոդարու «Շուն, որը հաչել չգիտեր․․․» հեքիաթի հետ և սովոորղների հետ հորինեցինք հեքիաթին ավարտ։

Կարդացե՛ք․․․

Շունը փորձում է կանչել « ծուղ-րու-ղու», բայց նրա մոտ չի ստացվում, այլ ստացվում է «ծղրու-ղու»: Աքաղաղը հասկանում է, որ ինքը չի կարող շան նման հաչել և որոշում է օգնության դիմի ընկերներին: Գնում են կատվի մոտ և խնդրում, որ կատուն հաչել սովորեցնի, բայց կատուն էլ բացի «մյաո»-ից ուրիշ ձայն չի կարողանում հանել: Շունը սկսում է կանչել՝ «ծղրու-միայու-ղու»: Աքլորն ու կատուն մի լավ ծիծաղում են և որոշում են էլ ավելի չխառնել շանը:

Վիկտորյա Այվազյան

Վիկտորյա _Շունն ու աքաղաղը

 

Աքաղաղը կրկին «ծուղրուղու» կանչեց: Եվ այսպես աքաղաղը փորձեց սովորացնել նրան, բայց չկարողացավ սովորացնել։ Հետո եկավ կատուն, նա էլ չկարողացավ սովորացնել։ Հետո եկավ շունը և սովորեցրեց հաչալ: Բոլորն ուրախացան, նրա հետ ընկերացան։

Նարե Գասպարյան

Նարե Գասպարյանthumbnail_շունը

Աքաղաղը փորձում  էր շանը  հաչել  սովորացնել, բայց  չէր կարող սովորացնել: Շունը  որոշեց  փախչել  աքաղաղից: Նա թափառելով հանդիպեց  մի  կատվի: Նա  հարձակվեց կատվի վրա և բարկությունից նրա մոտ ստացվեց հաչալ:

Նա ուրախությունից  վերադառնում է  աքաղաղի մոտ,  հաչալով մոտենում  է  աքաղաղին և հաչալով ասում, որ ես շուն եմ  ու կարող եմ հաչալ:  Դրանից հետո նա  որոշում է գնալ այն մարդկանց մոտ և հաչալով վախեցնել նրանց:

Այդ մարդիկ տեսնելով, որ շունը արդեն կարողանում է հաչալ և իրեն պաշտպանել՝ սկսում են վախենալ և չսիրել այդ շանը: Շունը  տեսնելով, որ մարդիկ, աքաղաղները, կատուիները բոլոր վախենում են իրենից և ոչ ոք չի ուզում խաղալ իր հետ, նա որոշում է, որ ինքը էլ երբեք չի հաչալու և չի վախեցնելու ոչ մեկին: Այդ օրվանից հետո ոչ մեկը չի լսել նրա հաչոցը։ Բոլորը սիրում են նրան՝ ընկերացել և խաղում են նրա հետ: Եվ այդպես էլ շան անունը մնաց շուն, որը չի կարողանում հաչել:

Կարինա Երիցյան

Եվ շունը ուժեղ գոռաց և իր մոտ ստացվեց։ Ու բոլորը ուրախացան՝  հարևանները,  մարդիկ, աքաղաղը։  Հետո նա  տեսավ կատու, որը  չէր կարող խոսել և նա տարավ կատվին աքաղաղի մոտ և հինգ տարի հետո աքաղաղը դառավ խոսելու ուսուցիչ։

Գևորգ Գրիգորյան

Շունը սկսեց կրկնել աքլորի ասածը, բայց չէր ստացվում։ Շունիկը սկսեց փորձել հաչալ, փորձեց — փորձեց և ստացվեց։ Ստացվելուց հետո շունիկը շատ ուրախացավ և սկսեց թռչկոտել։ Շունիկը դարձավ մյուս շունիկերի նման։

Կառլեն Հովհաննիսյան

Շունիկը լայն բացեց բերանը, և փորձեց հաչալ, բայց նրա մոտ ոչինչ չստացվեց։ Աքաղաղը ասաց․

— Մի տխրիր, մեր գյուղում մի ծեր շուն կա, որը քեզ կսովորեցնի հաչալ։

Նրանք գնացին այդ շան մոտ։ Երբ մոտեցան, ծեր շունը սկսեց հաչալ։ Փոքրիկ շունը վախեցավ ու փախավ։
Լիա Սողոմոնյան

 

Մարի Գասպարյան

Մարի Գասպարյան

 

 

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s