Կրիայի ճամփորդությունը

Լինում է, չի լինում մի կրիա է լինում, անունը Կիրու։  Այդ Կիրուն ուներ երկու ընկեր՝ Կիրան ու  Կարին։  Մի օր  նրանք  ֆուտբոլ  էին  խաղում  և  Կարին  ասաց․
— Արի գնանք  անտառ, այնտեղ  այնքան  վախենալու  է, չղջիկները  թռչում են, գայլերը ոռնում  են։ Ճամփին  տեսան մի տուն, մտան  ներս և տեսան․ որ մարդ չկա։ Եւ  երեկոյան  այնտեղ մնացին։ Առավոտյան  վեր կացան ու սկսեցին ուսումնասիրել անտառը և  տեսան,  որ մի նապաստակ  լացում է ․
— Ինչո՞ւ  ես լաց լինում, —  ասաց  Կիրուն։
Ոնց  լաց չլինեմ, եթե մոլորվել  եմ։
— Արի,  մենք  քեզ  օգնենք, —  ասաց  Կիրան։
— Լավ, — ասաց  նապաստակը։
Գնացին, երկար թափառեցին անտառում և գտան  նապաստակի ծնողներին, հետո միասին շարունակեցին  ճամփան։  Ճամփին տեսան մի ոզնի։ Այդ  ոզնին այնքան չաղ  էր, որ բոլորը սկսեցին ծիծաղել։ Հետո հասան նապաստակի տուն, միասին թեյ խմեցին, ու գնացին իրենց տուն։
Արեգ Սողոյան
Հյուսիսային դպրոցի 2-1 դասարանի սովորող

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s